ผักไผ่

• ชื่อสามัญ (EN): ယျယျိင်၊ တၞံ
• ชื่อสามัญ (TH): ผักไผ่
• สกุล (Genus): persicaria
• วงศ์ (Family): polygonaceae

รายละเอียด

ผักไผ่มีลักษณะเด่นคือ เป็นพืชล้มลุกอายุหลายปี ลำต้นตั้งตรงหรือเลื้อยทอดไปตามพื้นดิน ใบเดี่ยว เรียงสลับ รูปรีถึงรูปไข่ ปลายแหลม โคนใบมน ขอบใบเรียบหรือเป็นคลื่นเล็กน้อย แผ่นใบมีสีเขียวเข้มถึงเขียวอมม่วง มีแถบสีน้ำตาลเข้มรูปสามเหลี่ยมพาดตามยาว มีกลิ่นหอมฉุนเป็นเอกลักษณ์ ดอกออกเป็นช่อตามซอกใบและปลายกิ่ง กลีบดอกสีขาวอมชมพูถึงแดงอ่อน ผลเป็นผลแห้ง รูปไข่ การกระจายพันธุ์หรือถิ่นกำเนิด: ผักไผ่มีถิ่นกำเนิดในทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยพบมากในประเทศเวียดนาม กัมพูชา ลาว และไทย ปัจจุบันมีการปลูกและแพร่กระจายไปทั่วโลก ประโยชน์หรือความสำคัญ: ผักไผ่เป็นผักสมุนไพรที่นิยมนำมาใช้ประกอบอาหารในหลายวัฒนธรรม โดยเฉพาะในอาหารเวียดนามและไทย ใบสดมีรสเผ็ดร้อน กลิ่นหอม นิยมใช้ใส่ในสลัด ต้มยำ แกงต่างๆ หรือใช้เป็นผักเคียง นอกจากนี้ ผักไผ่ยังมีสรรพคุณทางยาบางประการ เช่น ช่วยขับลม แก้ท้องอืด ท้องเฟ้อ และมีสารต้านอนุมูลอิสระ