เถาละเวง

• ชื่อสามัญ (EN): frangipani vine
• ชื่อสามัญ (TH): เถาละเวง
• สกุล (Genus): chonemorpha
• วงศ์ (Family): apocynaceae

รายละเอียด

เถาละเวงเป็นไม้เลื้อยเนื้อแข็ง มีลักษณะเด่นคือลำต้นมีลักษณะเป็นเถาขนาดใหญ่ เส้นผ่านศูนย์กลางอาจถึง 5 เซนติเมตร เปลือกมีสีเทาอมขาว มีรอยแตกเป็นร่องตามยาว ใบเป็นใบเดี่ยว ออกตรงข้ามกัน ใบมีรูปรีถึงรูปไข่ ปลายใบแหลม โคนใบมนหรือรูปหัวใจ ผิวใบเรียบ สีเขียวเข้ม ดอกมีสีขาว กลีบดอกมี 5 กลีบ เรียงซ้อนกัน ดอกมีกลิ่นหอมแรงในช่วงเย็นถึงกลางคืน ผลเป็นฝักยาว ตรงหรือโค้งเล็กน้อย ฝักมีลักษณะคล้ายเขา กว้างประมาณ 1-2 เซนติเมตร ยาว 15-30 เซนติเมตร เมื่อแก่จะแตกออกเป็นสองซีก ภายในมีเมล็ดจำนวนมากเรียงเป็นแถว เมล็ดมีปุยสีขาวคล้ายไหมติดอยู่ เถาละเวงมีการกระจายพันธุ์ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมถึงประเทศไทย พบตามป่าเบญจพรรณ ป่าดิบแล้ง และตามริมลำธาร ตั้งแต่ระดับใกล้ทะเลจนถึงความสูงประมาณ 1,000 เมตร เถาละเวงมีประโยชน์หลายประการ รากและลำต้นใช้เป็นยาตามตำรับพื้นบ้าน โดยเชื่อว่ามีสรรพคุณช่วยขับลม แก้ปวดเมื่อย และใช้เป็นยาบำรุงกำลัง นอกจากนี้ยังมีความเชื่อว่ายางจากต้นสามารถนำมาใช้ทาแผลเพื่อช่วยสมานแผลได้